Nasi pierwsi nauczyciele:
( od lewej) BEATA SIEKIERSKA, ANIELA KOSTAŃSKA, EWA ZEMBRZYCKA, ZOFIA LISICKA, DANUTA JANKOWSKA, SABINA WASIELEWSKA, DANUTA PASTEWSKA, MARIOLA ŁASZKIEWICZ

Sekretarz szkoły:	ALEKSANDRA PAWŁOWSKA
Z-ca sekretarza:	DANUTA ROMANOWSKA
Nauka religii:	JANINA GRZESZEWSKA
Pielęgniarka:	IRENA SIKORSKA
Obsługa:	GRAŻYNA KACZYŃSKA
	JADWIGA KRAWULSKA
Woźny:	WOJCIECH EWERTOWSKI

Dynamiczny rozwój budownictwa spółdzielczego w Brodnicy, przypadł szczególnie na lata 80-te XX wieku. W wyniku realizacji planowanych zamierzeń budowlanych, powstało Osiedle Matejki. Wraz z pojawieniem się kilku tysięcy nowych miejsc mieszkalnych, wśród brodnickich decydentów narodził się pomysł budowy szkoły podstawowej, która miałaby służyć głównie mieszkańcom nowego osiedla. Prace budowlane nad realizacją projektu pięciociągowej szkoły podstawowej , w której miało się kształcić, 960 uczniów rozpoczęto w 1986 roku. Obiekt powstał z inicjatywy i przy wsparciu Narodowego Czynu Pomocy Szkole. Na wykonawcę prac budowlanych wyłoniono Przedsiębiorstwo Budownictwa Rolniczego. Chociaż akt założycielski Szkoły Podstawowej nr 7 pochodzi z 28 września 1990 roku[1] , nowy rok szkolny zaczął się 10 października . Oddane do użytku prawe skrzydło pawilonu początkowo służyło 232 uczniom klas I i II. Rozpoczynali oni naukę w Szkołach Podstawowych nr 1 i 4 w Brodnicy, natomiast od 10 października 1990 roku, aż do chwili ukończenia uczęszczali do nowej szkoły, popularnie zwanej "siódemką". Program kształcenia[2] przewidywał pomieszczenia do nauki wraz z halą sportową, pomieszczeniami dla administracji, kulturalno - socjalnymi, zespołem żywienia, basenem kąpielowym, z zapleczem socjalno - sanitarnym i technicznym oraz z zespołem boisk. Kompleks budynków szkoły podzielony został na segmenty połączone ciągami komunikacyjno - rekreacyjnymi .

Baza lokalowa 2,85 ha       powierzchnia terenu 14.170 m˛       powierzchnia zabudowy 11.993,9 m˛       powierzchnia użytkowa 66610,9 m3       kubatura

       Niedoszacowanie finansowe inwestycji oraz sukcesywnie coraz mniejsze nakłady łożone na jej dokończenie były powodem, że szkołę budowano etapami i w ten sam sposób przekazywano do użytku poszczególne segmenty. Zatem w roku 1990 przekazany został szkole segment, składający się z 4 izb z zapleczami, w których obecnie mieszczą się pracownie fizyki, chemii i techniki. Umożliwił on rozpoczęcie nauki dzieciom klas I-II.
       W 1991 roku do dyspozycji szkoły został oddany kolejny segment. Mieścił on 18 pracowni dydaktycznych wraz z zapleczami. Umożliwiło to powstanie pełnej, bo już ośmioklasowej Szkoły Podstawowej^[3] , która w znaczącym stopniu odciążyła Szkoły Podstawowe nr 1, 4 i 6.

       W związku z dużą ilością uczniów, kończących klasy ósme i pragnących kontynuować naukę w szkole średniej, 20 sierpnia 1992^[4] roku zapadła decyzja o utworzeniu III Liceum Ogólnokształcącego. Tym samym rozporządzeniem powstał Zespół Szkół nr 1.
Powyższa sytuacja spowodowała przejęcie spraw finansowania budowy szkoły od Spółdzielni Mieszkaniowej przez Kuratorium Oświaty w Toruniu, co znacznie przyspieszyło oddawanie do użytku kolejnych segmentów.
       W roku 1993, dzieci z klas I-III mogły podjąć naukę w 16-izbowym segmencie wraz z zapleczami i łącznikiem komunikacyjnym.

W styczniu 1993 roku zawiązała się Fundacja Budowy Krytego Basenu Kąpielowego. Pół roku później ruszyły pierwsze prace związane z budową basenu. 22 grudnia 1994 roku nastąpiło uroczyste oddanie do użytku hali sportowej z pełnym zapleczem socjalno-sanitarnym. Dwa lata później ukończono budowę krytego basenu. Koszt tego przedsięwzięcia wyniósł 2.300 tys. PLN. Połowę tej kwoty przekazało Kuratorium Oświaty w Toruniu, pozostałą część stanowiły dotacje Urzędu Miejskiego w Brodnicy, Urzędu Kultury Fizycznej i Turystyki w Warszawie, wpłaty na rzecz Fundacji, od zakładów pracy oraz osób indywidualnych.

BASEN: 102 - miejsca na widowni 400 m3 - ilość wody w niecce 1966,58 m˛ - powierzchnia użytkowa         Wymiary: 25 m - długość 12,5 m - szerokość 90-160 cm - głębokość

Rozwój obu szkół wchodzących w skład Zespołu Szkół nr 1 oraz opóźnienia w oddawaniu pozostałej, przewidzianej planem infrastruktury, spowodowały problemy lokalowe. Z tej przyczyny dyrekcja szkoły wystąpiła z pozytywnie zaopiniowanym przez Kuratorium Oświaty wnioskiem, który dotyczył zmiany koncepcji użyteczności segmentu, tzw. AKŻ-tu. Dostosowane w ten sposób do potrzeb dydaktycznych świetlice i stołówka, pozwoliły na zwiększenie liczby pracowni liceum, a w rezultacie na oddzielenie szkoły podstawowej od liceum. W roku 1996, Zespół Szkół nr 1 został przejęty przez samorząd lokalny. Problemy finansowe, wynikające z konieczności utrzymania innych szkół, niedoszacowana subwencja oświatowa oraz brak pomocy ze strony Ministerstwa Edukacji Narodowej były wynikiem wstrzymania inwestycji. Termin oddania do użytku pozostałych dwóch segmentów oraz boiska sportowego odszedł na odległy, dalszy plan. Zdobyte z działalności gospodarczej środki finansowe, dyrekcja wraz z Radą Rodziców przeznaczyli na zlikwidowanie szatni piwnicznych i przekształcenie ich na pracownię techniczną i komputerową. Z holu urządzona została świetlica szkolna. Biblioteka powstaje w pomieszczeniu przeznaczonym poprzednio na izbę tradycji. Zwiększono w ten sposób liczbę klas, co zapobiegło zmianowości klas starszych.        15 marca 1999 roku Rada Miejska podjęła uchwałę o przekształceniu z dniem 1 września 1999 r. struktury szkoły podstawowej z ośmioklasowej na sześcioklasową[5]. Podjęta została także w tym dniu decyzja w sprawie założenia gimnazjum - Gimnazjum nr 2, które weszło w skład Zespołu Szkół nr 1[6].